سایه ات هم به زمان هم به زمین سنگین بود
هرچه گفتند دروغ است حقیقت این بود
پیله ات باور پروانه شدن را نگرفت
راستی قسمت پرواز شدن شیرین بود ؟
دل تو اهل کجا بود که در حال دعا
هرچه می خواستی از عرش خدا آمین بود
بی تو از عشق نوشتیم و نمی دانستیم
خدمت عشق سراپا پر از توهین بود
کمتر از اینکه منم ، بیشتر از آنکه تویی
دل من با تو و بی بودن تو غمگین است
در تو پرواز شدن باور این قوم نبود
که پس از مرگ تو گفتند دلیلش مین بود.
عارف شعبانی-کتاب شعر مقاومت و حماسه(اشک انار)




